Abstract
Bu araştırmanın amacı, mesleki klasik gitar eğitimi alan öğrencilerin çalgı dersi tükenmişlik düzeylerini çeşitli değişkenler açısından incelemek ve elde edilen bulgular doğrultusunda tükenmişlik olgusunu öğrenme süreçlerinin yapısal özellikleri bağlamında değerlendirmektir. Nicel araştırma yöntemlerinden betimsel tarama modeli kullanılan bu çalışmanın örneklemini, farklı üniversitelerde lisans düzeyinde eğitim gören 130 öğrenci oluşturmaktadır. Veriler, "Bireysel Çalgı Dersi Tükenmişlik Ölçeği" kullanılarak toplanmış; verilerin analizinde bağımsız örneklemler t-testi ve tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılmıştır. Elde edilen istatistiksel sonuçlara göre; öğrencilerin tükenmişlik puanları ile cinsiyet, öğrenim görülen fakülte, sınıf düzeyi, mezun olunan lise türü, ekonomik durum, okul dışında çalışma durumu, kalınan yer ve klasik gitarın ana çalgı/zorunlu çalgı olma durumu değişkenleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p > .05). Bu bulgular, tükenmişliğin incelenen sekiz demografik ve eğitsel değişkenden bağımsız olarak ortaya çıktığını göstermektedir. Bununla birlikte tükenmişliğin yalnızca demografik değişkenlerle açıklanamayacağı, öğrenme süreçlerinin niteliğiyle de ilişkili olabileceği düşünülmektedir. Özellikle öğrencilerin çalışma süreçlerinde gösterdikleri çabanın karşılığını bekledikleri ölçüde alamamaları, bireysel gelişimlerine ilişkin kontrol kaybı hissi yaratarak tükenmişlik deneyimini derinleştirebilir. Sonuç olarak, çalgı eğitiminde tükenmişliğin salt demografik veya psikolojik faktörlerle değil, aynı zamanda öğrenme süreçlerinin yapısal özellikleriyle birlikte ele alınması gerektiği değerlendirilmektedir.
| Keywords: | Müzik Eğitimi Bireysel Çalgı Klasik Gitar Tükenmişlik Sendromu |